HISTORIA - WYDARZENIA - INFORMACJE - AKTUALNOŚCI: WITAM NA STRONIE TERESPOL.info24 ORAZ ZAPRASZAM DO ODWIEDZANIA STRONY - "GONIEC TERESPOLSKI - STRONA PRZYJACIÓŁ TERESPOLA I OKOLICY" NA FACEBOOKU

środa, 27 maja 2020

Pierwsze wolne wybory do Rady Miasta i Gminy Terespol - 27.05.1990 rok


Musiało minąć aż 50 latach, kiedy czas II wojny światowej i okupacji oraz epoka rządów komunistycznych  dobiegła końca. Na fali ogromnych przemian ustrojowych zapoczątkowanych w 1989 roku już 8 marca 1990 roku Sejm "Kontraktowy" uchwalił ustawę o samorządzie terytorialnym. Pozwoliło to aby w dniu 27 maja 1990 roku mogły się odbyć w Polsce pierwsze w pełni wolne i demokratyczne wybory samorządowe. Był to bardzo ważny początek tego, aby to obywatele mogli sami decydowali o sprawach, które mają ich dotyczyć w dużych i małych lokalnych społecznościach. Zaczęła odradzać się w Polsce na nowo samorządność.
W dniu 15 kwietnia 1990 roku do rąk mieszkańców Miasta i Gminy Terespol trafia odezwa Komitetu Obywatelskiego "Solidarność" w sprawie zbliżających się pierwszych wolnych i demokratycznych wyborów samorządowych w historii powojennej Polski w której czytamy:


W niedzielę 27 maja 1990 roku odbyły się pierwsze wolne  i demokratyczne wybory samorządowe do Rady Miasta i  Gminy Terespol. Wybierano 22 radnych, którzy później  mieli w głosowaniu tajnym wybrać na I Sesji Rady, Burmistrza Miasta oraz Zarząd MiG Terespol. Ogromny sukces w tych wyborach w Terespolu odnieśli kandydaci popierani przez Komitet Obywatelski"Solidarność", którzy otrzymali większość mandatów w mieście.  Radnymi Miasta i Gminy Terespol zostali: Jan Polkowski, Kazimierz Witkowicz, Stefan Danieluk, Tadeusz Dajda, Jurek Wiesław Marian Barszczewski, Bożena Kowaluk, Dziem Maria, Andrzej Kwiatkowski - wszyscy z KO "Solidarność", Stanisław Jaroszuk, Wiesław Makarewicz, Zygmunt Markowski, Mieczysław Romaniuk, Antoni Tarasiuk, Tadeusz Demidowicz, Krzysztof Iwaniuk, Marian Demczuk, Jan Krymski, Genowefa Ziemba, Jan Krzyżanowski, 
Jerzy Weremczuk i Jan Kaliszuk.    
Oto szczegółowe wyniki tamtego głosowania na poszczególnych kandydatów w wyborach samorządowych z 22 okręgów Miasta i Gminy Terespol: 

 

W dniu 15 czerwca 1990 roku na I Sesji Rady Miasta i Gminy Terespol w głosowaniu tajnym pierwszym Burmistrzem Terespola w III RP zostaje wybrany Krzysztof Iwaniuk.
Na kolejnej Sesji w dniu 22 czerwca 1990 roku w głosowaniu tajnym wybrano:
Zastępca Burmistrza - Choda Bogumiła
Sekretarz Urzędu Miasta i Gminy Terespol - Andrzej Kwiatkowski
Skarbnik Urzędu Miasta i Gminy Terespol - Szymańska Wiesława
Spośród radnych nowo wybranej rady zostają również wybrani w głosowaniu tajnym  trzej członkowie Zarządu Miasta i Gminy Terespol  w składzie:
Jurek Wiesław
Kaliszuk Jan
Tarasiuk Antoni
Zgodnie z ówczesnym statutem, Przewodniczącym zarządu i Rady Miasta i Gminy Terespol zostaje również z  urzędu Burmistrz Krzysztof Iwaniuk. 
 Oto cały  skład oraz pełnione funkcje pierwszej, wybranej w wolnej Polsce
 Rady MiG Terespol w 1990 roku.   

Opracował: Adam Rymaszewski

niedziela, 29 grudnia 2019

Radni przyjęli budżet miasta na 2020 rok

Na ostatniej sesji 27 grudnia 2019 roku radni miejscy uchwalili budżet na 2020 rok. Obrady sesji rady były także transmitowane na żywo za pośrednictwem internetu.
Przed podjęciem uchwały budżetowej burmistrz i skarbnik miasta przedstawili wieloletnią prognozę finansową dla miasta na lata 2020 – 2023, która ma ścisły związek z budżetem na 2020 rok. Prognoza obejmuje m.in.: wskaźniki prognozy finansowania, spłaty zadłużeń oraz plany inwestycyjne.
Przed głosowaniem nad budżetem na 2020 rok , uchwałę skomentował burmistrz Jacek Danieluk. W komentarzu stwierdził m.in.: 
uchwała budżetowa została dobrze skonstruowana - wzorem budżetu na 2019 rok, dochody są w miarę równoważone z wydatkami, pieniędzy wystarczy dla wszystkich placówek funkcjonujących na terenie miasta. Są ujęte również środki na inwestycje takie jak m.in :na rewitalizację zdegradowanego obszaru Konowicy, odnawialne źródła energii (fotowoltanikę, solary, kotły na pellet drzewny), przebudowy dróg i chodników, wymianę oświetlenia na lampy ledowe, renowację zabytkowego pomnika traktu brzeskiego. Budżet ujmuje także spłaty pożyczek, pożyczkę na budowę budynku komunalnego, wzrost efektywności e- usług gmin partnerskich na terenie Euroregionu Bug, promocję nisko emisyjności północnej Lubelszczyzny”. Skarbnik miasta przedstawił pozytywną opinię dot. budżetu wystawioną przez Regionalną Izbę Obrachunkową w Lublinie. Pozytywne opinie na temat budżetu przedstawiły również miejskie komisje Skarg i Wniosków, Rewizyjna, Budżetowa. 
 
Głosowanie nad budżetem.
W głosowaniu jawnym na forum sesji 11 radnych głosowało za przyjęciem budżetu, 3 radnych, Paweł Jurkowski, Justyna Sowa i Robert Wieczorek glosowało przeciw przyjęciu uchwały budżetowej. Uchwała budżetowa została przegłosowana większością głosów. Po uchwaleniu uchwały budżetowej burmistrz poprosił o uzasadnienie sprzeciwu przeciwko przyjęciu budżetu. W odpowiedzi , Robert Wieczorek powiedział” uważam,że budżet na 2020 rok nie przewiduje uszczupleń, inwestycji jest za dużo, spłata długów nastąpi od 2023 roku, wnioski są pieniężnochłonne, będziemy mieli do spłaty 750 rat, nie jesteśmy w stanie wiedzieć co nas czeka.” Wypowiedź radnego Roberta Wieczorka skomentowali burmistrz Jacek Danieluk i przewodniczący rady miasta Jarosław Tarasiuk. Burmistrz powiedział -  "nad budżetem pracował sztab ludzi, a najlepszym odbiorcą budżetu są mieszkańcy Terespola, którzy widzą że w mieście coś się dzieje i chcą aby w mieście nadal coś się działo. Mam wrażenie że się Pan boi,” Natomiast przewodniczący rady miasta Jarosław Tarasiuk powiedział  - ”Pan skarbnik potrafi tak skonstruować budżet ,aby spłaty odsunąć w czasie, a poza tym każda złotówka naszego budżetu jest wspomagana funduszami europejskimi..„ Budżet miasta określa m.in. planowany dochód w kwocie 28.570.000 złotych (słownie: dwadzieścia osiem milionów pięćset siedemdziesiąt tysięcy złotych) W kwocie dochodów są ujęte dotacje celowe z zakresu administracji rządowej, zadania realizowane w drodze umów i pomiędzy jednostkami samorządu terytorialnego, dochody z tytułu wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz z tytułu kar za korzystanie ze środowiska naturalnego i opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Kwota planowanych wydatków wyniesie 29.119.800 złotych (słownie: dwadzieścia dziewięć milionów sto dziewiętnaście tysięcy osiemset złotych) w tym wydatki na zadania z zakresu administracji rządowej, zadania realizowane w drodze porozumień i umów pomiędzy jednostkami samorządu terytorialnego, realizacje zadań profilaktyki rozwiązywania problemów alkoholowych i przeciwdziałania narkomanii oraz wydatki na ochronę środowiska i gospodarki wodnej ,a także związane z funkcjonowaniem systemu gospodarowania odpadami komunalnymi. Planowane wydatki na zadania inwestycyjne z uwzględnieniem kontynuowanych z lat poprzednich wyniosą 7.110.000 złotych (słownie siedem milionów sto dziesięć tysięcy złotych) w tym środki własne 2.525.000 złotych i środki z UE 4.585.000 złotych. Deficyt budżetowy ustalono na kwotę 549.800 złotych (słownie: pięćset czterdzieści dziewięć tysięcy osiemset złotych). Źródłami pokrycia deficytu będą planowane wolne środki jako nadwyżki środków pieniężnych wynikających z rozliczeń wyemitowanych papierów wartościowych, kredytów i pożyczek .Uchwała budżetowa upoważnia burmistrza miasta do zaciągania kredytów i pożyczek do maksymalnej kwoty 1.000.000 złotych (słownie do jednego mln złotych) oraz do dokonywania zmian w planie dochodów i wydatków. Burmistrz złożył wszystkim podziękowanie.
Programy przeciwdziałania alkoholizmowi i narkomanii, opieka nad zwierzętami bezdomnymi.
W trakcie sesji radni jednogłośnie 14 głosami uchwalili miejski program profilaktyki rozwiązywania problemów alkoholowych i przeciwdziałania narkomanii oraz program opieki nad zwierzętami bezdomnymi. Zatwierdzili plany pracy komisji Finansów, Spraw Gospodarczych, Rewizyjnej, Skarg Wniosków i Petycji. Burmistrz złożył sprawozdanie z  swojej działalności w okresie między sesjami.Był na promocji książki Piotra Szyszkowskiego pt”Terespolscy mistrzowie województwa bialskopodlaskiego w koszykówce.”Na zaproszenie Marszałka Województwa Lubelskiego uczestniczył w konferencji pt” Perspektywy współpracy gospodarczej regionów Trójmorza”.
Kierunki kształcenia w terespolskim Akademickim Liceum Ogólnokształcącym
Poinformował, iż w w roku szkolnym 2020 /2011 w terespolskim Akademickim Liceum Ogólnokształcącym zostaną utworzone kierunki kształcenia : logistyka i spedycja, lingwistyczny, celno - skarbowy, medyczny, mundurowy, matematyczno - geograficzny, humanistyczny. Na zakończenie sesji przewodniczący rady miasta i burmistrz złożyli wszystkim okolicznościowe życzenia noworoczne.

Tekst i foto: Adam Jastrzębski
 

niedziela, 1 września 2019

Lotnisko wojskowe w Małaszewiczach w latach 1936 - 1952


Lotnisko w Małaszewiczach przed wybuchem II wojny światowej było bardzo ważnym elementem systemu obronnego Polski. Znajdowała się tutaj duża i bardzo nowoczesna na tamte czasy baza paliwowa a także zapasowa baza dla lotnictwa dalekiego zasięgu. Stacjonowała tutaj również największa ilość  bardzo nowoczesnych bombowców średniego zasięgu  PZL-37 „Łoś”, które po odebraniu z zakładów lotniczych były tutaj uzbrajane.
O budowie lotniska i bazy paliwowej w Małaszewiczach zadecydowały względy geograficzne i strategiczne. Małaszewicze leżały bowiem  w okresie międzywojennym w środkowej części granic Polski. W roku 1936 przystąpiono więc do realizacji  tej budowy. Od północnej strony torów kolejowych zaczęło powstawać lotnisko wojskowe oraz baza paliwowa dla lotnictwa. Przy budowie wykorzystano istniejące już forty Twierdzy Brzeskiej. W jeden z takich fortów wbudowano zbiorniki paliwa o pojemności około 278 tys. litrów benzyny. Stworzony w ten sposób magazyn paliw został połączony rurociągami ze zbiornikiem paliwa na terenie lotniska o pojemności 480 tys. litrów. Zostało również wybudowane 14 hangarów dla samolotów oraz na polach wsi powstało osiedle wojskowe (kilka bloków) dla członków kadry oficerskiej i ich rodzin a także baraki dla żołnierzy obsługi lotniska. Te osiedle znajdowało się naprzeciw obecnego kampingu w Kobylanach. W maju 1939 roku do Małaszewicz zostaje ewakuowany także z Okęcia Wojskowy Ośrodek Spadochronowy (WOS) oraz  samoloty Focker FVII. Spadochroniarze mieli przybyć także transportem kolejowym. Do dyspozycji WOS było łącznie 5 - 6 Fockerów FVII, które miały zostać wykorzystane do zrzutów grup dywersyjnych na tyłach wojsk niemieckich w Prusach Wschodnich. Spadochroniarze nie wzięli jednak udziału w walce zgodnie ze swym przeznaczeniem bo lotnisko i samoloty Focker FVII zostały zniszczone po nalotach bombowych. Dowódcą Baza Lotniczej Małaszewicze  we wrześniu 1939 roku był mjr. pil. Franciszek Ratajczak. W trakcie pierwszych nalotów bombowych na Bazę w Małaszewiczach stacjonowało tam: 31 samolotów PZL-37 „Łoś” z XX Dywizjonu Bombowego - 7 Eskadry Ćwiczebnej oraz Kierownictwa Zaopatrzenia Lotnictwa, które czekały na wyposażenie w przyrządy nawigacyjne, systemy łączności pokładowej, oraz uzbrojenie w karabiny maszynowe (8 „Łosi” doleciało jeszcze do Małaszewicz w pierwszych dniach  września), 5 samolotów LWS4„Żubr”, 5 samolotów Focker FVII , 30 innych samolotów oraz około 90 oficerów i ponad 600 szeregowych i podoficerów.
 W dniu 1.IX.1939  o godz. 5.40 lotnisko Małaszewicze i baza WOS zostają zbombardowane przez niemiecką Luftwaffe. Zostają przeprowadzone 4 ciężkie naloty. Ataku dokonały samoloty niemieckie DO-17 i He 111. Drugi i trzeci nalot następuje między godz. 6.00 a 6.20 rano. Zostają zniszczone 3 hangary, 6 „Łosi”,4 „Żubry” oraz 4 Fokerry. Straty w personelu wynosiły ok.40 zabitych i  rannych.  25 „Łosi”, które nie zostały zniszczone rozstawiono i zamaskowano na brzegach lotniska. Lżejsze samoloty i część personelu przesunięto na lotniska zapasowe do Koroszczyna i Zalesia poza bazę Małaszewicze. Po południu nastąpił czwarty ciężki nalot. Zostają uszkodzone 3 „Łosie,które pozostały w Małaszewiczach po ewakuacji. W dniu 2 września następuje ewakuacja 22 „Łosi” do Żabczyc koło Pińska  i Kuplina w rejonie Próżan. Następne dni września 1939 roku to dalsze naloty i bombardowanie Lotniska, hangarów i budynków koszar. Ciężkie bombardowania pociągają za sobą coraz to większe straty w uzbrojeniu i sprzęcie. Najcięższe i najbardziej niszczące bombardowanie Małaszewicze przeżyły rano 5.IX.1939 roku, kiedy samoloty  Luftwaffe zaatakowały nie tylko bazę lecz i wszystkie okoliczne wsie i lasy. Spowodowało to dużo ofiar wśród okolicznej ludności. Artyleria przeciwlotnicza bazy zestrzeliła w czasie nalotów jednego DO 17.Jeden członek załogi uratował się na spadochronie i dostał do niewoli, inni zginęli. W dniu 11.IX.1939 roku personel Bazy Małaszewicze otrzymała rozkaz ewakuacji na Horodenkę, gdzie dotarł w dniu 14 września a następnie przekroczył granicę polsko rumuńską. Po przejęciu lotniska przez Niemców i odbudowaniu w 1940 roku przez więźniów z istniejącego w czasie wojny na terenie Małaszewicz obozu pracy służyło ono jako  baza dla szybowców transportowych Messerschmitt Me-321 i samolotów transportowych Messerschmitt Me-323 Gigant, które latały z zaopatrzeniem na front wschodni.W czasie okupacji Małaszewicze stały się też ważnym ośrodkiem walki i ruchu oporu z okupantem. Działała tutaj tajna szkoła podchorążych i kurs podoficerów.W lipcu 1944 roku Niemcy wycofując się na zachód zniszczyli tą baza Luftwaffe. Baza i Lotnisko Małaszewicze  po zakończeniu II wojny światowej używana była jednak jeszcze przez lotnictwo Armii Czerwonej, a pod koniec lat czterdziestych została przejęta i wykorzystywana przez  lotnictwo polskie. W roku 1952 jednostki, które tam stacjonowały zostały przeniesione na lotnisko Okęcie, a baza  Małaszewicze została przejęta częściowo przez PKP jako zaplecze Suchego Portu Przeładunkowego PKP w Małaszewiczach. Obecnie na obszarze byłego Lotniska Małaszewicze znajduje się WOC, Terminale Przeładunkowe różnych firm oraz część infrastruktury PKP Cargo.

Oprac: Adam Rymaszewski